Drenthe heidevervening: De ontginning van het Drentse landschap

Portret van Femke van der Dijk, Drenthe gids en reisschrijver over hunebedden en campings.
Femke van der Dijk
Drenthe gids & reisschrijver
Hunebedden & Geschiedenis · 2026-02-15 · 7 min leestijd

Stel je voor: je wandelt over de Drentse hei. De geur van aarde en hout kruipt in je neus.

Overal zie je die mysterieuze stenen stapels, de hunebedden. Ze staan er al duizenden jaren. Maar wist je dat het landschap waar je nu zo van geniet, vroeger compleet anders was?

Het was een ruige, onherbergzame plek. De 'Drentse heidevervening' is het verhaal van hoe mensen die wildernis temden.

Het is het verhaal van zand, veen en keihard werken. Dit is hoe het Drentse landschap werd ontgonnen tot de plek waar jij vandaag je vakantie viert.

Wat was die heidevervening nu eigenlijk?

Laten we het helder houden. De heidevervening is simpelweg het proces waarbij de Drentse heide werd omgetoverd tot landbouwgrond.

Vroeger, zo'n 150 jaar geleden, was Drenthe één groot, open heideveld. Het was nutteloos voor de boeren.

Ze konden er nauwelijks dieren laten grazen en de grond was te arm voor fatsoenlijke landbouw. Het enige wat er groeide was struikheide en dopheide. De boeren hadden een slim plan.

Ze gingen de heide 'vervenen'. Dat betekende dat ze de bovenste laag turf en zand afgraven. Daaronder lag vaak klei of betere grond. Door de afgegraven zandlaag te gebruiken, maakten ze de grond vruchtbaarder.

Het was een zwaar karwei. Met de hand, met schoppen en kruiwagens.

Dit proces veranderde Drenthe van een kaal heidelandschap in een gebied met akkers, weilanden en de kenmerkende esdorpen. Dit was niet zomaar iets.

Het was een kwestie van overleven. De boeren moesten hun gezin voeden. Door de heide te ontginnen, creëerden ze meer werk en meer eten.

Het was de basis voor de landbouw zoals we die nu in Drenthe nog steeds zien.

De karakteristieke lintdorpen met hun boerderijen aan de rand van de akkers zijn een direct resultaat van deze ingrepen. Denk aan de omgeving van een vakantiepark in Drenthe. Waar nu kinderen spelen en gezinnen genieten van de rust, werkten vroeger boeren zich een slag in de rondte.

Ze maakten van de woeste grond een bron van inkomen. Dit landschap is dus met de hand gemaakt. Het is een cultuurlandschap, geen wild natuurpark.

De kern van de zaak: Hoe werkte dat ontginnen?

Het begon allemaal met de zogenaamde 'kerven'. Dat waren smalle greppels die dwars door de heide werden gegraven.

Ze zorgden voor drainage. Het water kon wegzakken, waardoor de grond droger en beter begaanbaar werd.

Vanuit deze kerven werden stukken heide afgegraven. De boeren werkten volgens een vast stramien. Ze namen een stuk van ongeveer 100 meter breed en 200 meter lang.

De eerste stap was het afplaggen. Ze staken de bovenste laag, de plag, af met een speciale schop, de zogenaamde 'plagschop'. Deze plaggen werden opgestapeld en later gebruikt als veevoer of als brandstof. Een vervelend karwei, want plaggen zitten vol met harde heidewortels.

Maar het was nodig om bij de betere grondlaag te komen. Daarna kwam het echte graven.

Ze groeven het zand en het veen weg tot ze op de kleilaag stuitten. Dit zand en veen werd gebruikt om de lager gelegen delen op te hogen.

Zo ontstond er een effen stuk grond. Dit proces herhaalde zich tot het hele gebied was bewerkt. Het was een soort gigantische puzzel van zand en klei.

De resultaten zie je nog steeds. De akkers liggen vaak lager dan de weg.

Dat komt omdat het zand is weggegraven. De boerderijen staan op hogere zandruggen. Dit zorgde voor een uniek patroon van weilanden en akkers, omzoomd door bosjes en houtwallen. Dit is het typische Drentse landschap waar je zo goed kunt wandelen en fietsen tijdens je vakantie.

De rol van de hunebedden in dit verhaal

De hunebedden zijn de stille getuigen van deze enorme verandering. Volgens de academische uitleg over hunebedden stonden ze er al duizenden jaren voordat de boeren begonnen met ontginnen.

Tijdens de heidevervening werden ze soms bijna 'herontdekt'. De boeren moesten eromheen werken. Soms werden ze zelfs gebruikt als markering voor de grenzen van de percelen. Je vindt de hunebedden vaak op de hogere zandgronden.

Dat is logisch, want daar bouwden de prehistorische mensen ze. Tijdens de ontginning werden deze gronden belangrijk voor de landbouw.

De hunebedden werden eilandjes in een zee van akkers. Ze kregen een nieuwe functie: een plek om te rusten of om de grens aan te geven.

Stel je voor: je staat bij Hunebed D27 bij Borger. Om je heen zie je weilanden en akkers. Dit landschap is dus voor een groot deel gevormd door de ontginning.

De hunebedden zijn de blikvangers in dit gecultiveerde landschap. Ze geven een diepe laag aan geschiedenis aan de moderne landbouw.

De ontginning heeft de hunebedden niet vernietigd. Integendeel, ze werden vaak gespaard. De boeren wisten dat deze stenen iets speciaals waren.

Ze waren te groot om zomaar weg te halen. Zo bleven de monumenten behouden te midden van de veranderende wereld.

Ze zijn nu de belangrijkste trekpleister voor toeristen die Drenthe bezoeken.

De impact op de moderne vakantiebeleving

Vandaag de dag plukken we de vruchten van deze harde arbeid. Zonder de heidevervening was Drenthe misschien nog steeds een ondoordringbaar heidegebied geweest.

Er zouden geen boerderijen, geen dorpjes en geen mooie fietspaden zijn. Je vakantie in Drenthe zou er heel anders uitzien.

De combinatie van natuur en cultuur is het resultaat van deze historische ontginning. Kijk eens rond als je in een vakantiepark in Drenthe bent. Veel van deze parken liggen midden in het ontgonnen landschap.

Ze zijn vaak omringd door weilanden en oude akkers. De typische Drentse boerderijen, sommige nu omgebouwd tot vakantiehuisje, zijn een direct gevolg van de ontwikkeling van het historische Drentse boerenleven.

Het geeft de regio een unieke, warme sfeer. Ook de campings in Drenthe profiteren ervan. Ze liggen vaak op de hogere zandgronden, dicht bij de hunebedden. Je staat letterlijk te midden van de geschiedenis.

Je kunt 's ochtends vroeg opstaan en direct de hunebedden bezoeken voordat de massa arriveert.

Dat is een voordeel van het compacte, ontgonnen landschap. De ontginning heeft ook gezorgd voor de uitstekende wandel- en fietsnetwerken. De wegen lopen vaak langs de oude perceelgrenzen.

Je fietst van het ene dorpje naar het andere, steeds omringd door de groene weilanden en de bruine heidevelden. Het is een landschap dat uitnodigt om te verkennen. Je ziet de geschiedenis letterlijk terug in de bodem.

Praktische tips voor jouw bezoek

Wil je zelf de sporen van de heidevervening zien? Dat kan op veel plekken.

Een aanrader is het Boomkroonpad in Drouwen. Je loopt er hoog boven de grond en ziet het ontgonnen landschap liggen.

Je ziet de akkers en de bossen die hier zijn aangeplant. Het geeft een goed beeld van de schaal van de ontginning. Bezoek ook zeker het Hunebedcentrum in Borger.

Daar leer je alles over de bouw van de hunebedden, maar ook over het landschap waarin ze staan. Je krijgt inzicht in hoe de boeren het land hebben bewerkt. De entree kost ongeveer €12,50 voor volwassenen. Het is een perfecte start voor je ontdekkingstocht.

Plan je wandeling aan de hand van dit overzicht van alle hunebedden.

Bezoek ze bijvoorbeeld bij Diepenveen of Rolde. Daar zie je de akkers direct om de hunebedden heen.

Neem de tijd om stil te staan. Kijk naar de bodem. Je zult zien hoe de grond verandert van zand naar klei.

Dat is de tastbare geschiedenis van de ontginning. Als je een vakantiehuisje boekt in een van de parken, vraag dan eens bij de receptie naar de geschiedenis van het gebied.

Veel parken hebben folders of routes die specifiek ingaan op de ontginning. Zo combineer je je ontspanning met een stukje cultuurhistorie. Het maakt je verblijf extra bijzonder.

Neem je fiets mee. De Drentse fietspaden zijn perfect onderhouden en voeren je langs de mooiste plekjes.

Volg de bordjes 'Hunebeddenfietsroute'. Deze routes zijn vaak zo'n 30 tot 50 kilometer lang en laten je de diversiteit van het landschap zien.

Je fietst langs weilanden, door bossen en over heidevelden. De kosten voor een fietsverhuur liggen rond de €10 tot €15 per dag. Geniet vooral van de rust.

De ontginning heeft gezorgd voor een landschap dat open en overzichtelijk is. Het is perfect om tot rust te komen. Zoek een plekje op een bankje bij een hunebed. Neem een broodje mee uit je vakantiehuisje.

Proef de sfeer van duizenden jaren geschiedenis. Drenthe is meer dan alleen natuur; het is een landschap gemaakt door mensenhanden.

Portret van Femke van der Dijk, Drenthe gids en reisschrijver over hunebedden en campings.
Over Femke van der Dijk

Femke van der Dijk groeide op tussen de hunebedden en het Nationaal Park Dwingelderveld. Als geboren en getogen Drente schrijft ze over alles wat de provincie te bieden heeft – van de beste vakantieparken tot verborgen wandelroutes en de lekkerste pannenkoekenhuizen.